Akşam… Vaktidir Gitmenin…

akşam;
vaktidir gitmenin.
geldiyse, hayat veren güneşten sonra bu kara,
vaktidir çekilmenin bir kuytuya.
akşam;
vaktidir kendiyle hesaplaşmanın.
”yolculuk yap, unutmak için” diyor Sadri.
”göllerde bu dem bir kamış olsam” diyor Haşim.
kaçacak yerim yok, her kapı ağzında ben varım diyor bu garip.

kesilir cevaplar.
artık dipsiz soruların sarnıçlarına, ipil ipil damlama vaktidir.

akşam;
vaktidir, öç almanın kendinden.
çamur ettiğin yollar, çiçeklerini yolduğun dallar
hançereye sürdüğün aşklar, sevdalar dostluklar…
kapıda bekler; bir bir hesap sormak için.
hele geçmeyen ümitsiz günah yaraları,
hele dua etmeye bile utandıkların,
hele utanmayı bile silen edepsiz lügatların.
nasır tutturana kadar, paralayana kadar sürükler yüreğini.
diyor ya Nazım usta:  ”yürek değil, çarıkmış bu manda gönünden.
teper hababam teper, paralanmaz teper taşlı yolları”…

bilmukabil, böyledir usta…

akşam;
vaktidir, ölümün.
ölüm sanki bu vakte yakışır.
sanki yaşlanmak, yaşlıyken ölmek, kimsesiz bir dört duvar soğukluğunda; bu vakte yakışır.
yada, hem soğuk, hem kimsesiz, hem yaşlı bir ölüm; bu vakte yakışır.

akşam;
vaktidir sonsuzluğun.
otobüsleri bu vakitte yollanır yolcuların.
ömür bu vakitte alır biletini, bilinmez sonsuzun.
abdest almaya dermanı olmayan hastanın,
ezanı şahit tutması son nefesine.
vaktidir; nefeslerin dilsiz şiir gibi, ömre yayılmasının.

akşam;
vaktidir, susmanın.
sadece yıldızların ışığını gören gözler; çevrilir karanlıktan semaya.
vaktidir, ruh cüsseni görmenin.
diyor ya Şems usta: ”susmak bir cüsse işidir”
görürsün cüssenin nereye kadar susup ruhu dinlemesini.
vaktidir, susturduğun ruhu’nun acılardan çıkan bağırtsının.

akşam;
vaktidir, seyyahlığın.
seni yaşayamadığın hayaller toprağına eken.
çocukken baktığın vitrin camlarında saçlarını düzelttiğin.
vaktidir, artık camlardan yaşlı yüzünü görmenin.

akşam;
vaktdir, gitmenin.
hiçbir zaman gidipte, yaşayamayacağın yerleri düşünmenin.
tutamayacağın ellerin,sevemeyecek yüreklerin,huzur veremeyeceklerin memleketlerini hayal etmenin.
vaktidir, hiç ,senin olmayacakları anlamanın.

akşam;
vaktidir, hiçbir kelam ile tarif edilmeyen kederin.
vaktidir, taş gidi ağır,su gibi her kalıba girmenin.

akşam; vaktidir, zaman gibi, farketmeden tükenmenin.

oguzhan-roma